Sonda
Twój ulubiony dinozaur to:
Naszą witrynę przegląda teraz 3 gości
Zapisz się do newslettera
|
|
|
Home
|
|
Najpopularniejsze dinozaury |
|
|
|
|
|
Znaleziono skamieniałość ichtiozaura z blizną |
 |
 |
 |
|
Ichtiozaur przeżył mimo potężnej blizny. W miejscu rany widoczne są ślady zarastania nową tkanką. Zdaniem paleontologów z Uniwersytetu w Uppsali, ranę zadał mu najpewniej przedstawiciel tego samego gatunku podczas walki o zdobycz, terytorium lub partnerkę.
Ichtiozaury były morskimi drapieżnikami, żyjącymi w czasach dinozaurów. Polowały na ryby i mątwy, osiągały sześć metrów długości, a ich szczęki były wyposażone w setkę zębów.
Skamieniałość odkryto na pustyni w pobliżu miasta Marree w Południowej Australii. 120 mln lat temu Australia była połączona z Antarktydą, a w miejscu odkrycia znajdowało się płytkie śródlądowe morze, które częściowo zamarzało zimą.
pap, ps |
|
|
Najstarsza skamieniałość pteranodonta |
|
|
|
|
04.03.2011r. - PAP
Z Teksasu może pochodzić najstarsza skamieniałość pteranodonta - informują naukowcy na łamach "Journal of Paleontology".
Skamieniałość pochodzi sprzed 89 mln lat i być może reprezentuje najwcześniejszego odkrytego przez naukę pteranodonta. Naukowcy dysponują zaledwie kilkoma kośćmi lewego skrzydła, co utrudnia identyfikację znaleziska. Ponadto, są one sprasowane przez ciśnienie skał.
Rodzaj Pteranodon należy do rzędu gadów latających pterozaurów. Pomiędzy 100 a 65 mln lat temu, w czasach dinozaurów, ptaranodonty podbiły niebo unosząc się na swoich skórzastych skrzydłach.
Odkryty pteranodont miał rozpiętość skrzydeł sięgającą czterech metrów; przeciętna rozpiętość skrzydeł samca w obrębie tego rodzaju to 5.6 m.
Kości zostały znalezione dziesięć lat temu przez paleontologa amatora, jednak dopiero teraz doczekały się naukowego opisu.
Jak spekulują badacze, pteranodont po śmierci unosił się przez dłuższy czas w wodzie. Kości skamieniałe w skale znajdowały się w nienaturalnym układzie, a więc to najpierw w wodzie musiała nastąpić ich dekompozycja.
Pterozaury żywiły się przede wszystkim rybami, na które polowały lecąc nad taflą wody. W miejscu, gdzie powinny znajdować się ich żołądki, często odkrywa się ości. W tamtych czasach w środkowej części Ameryki Północnej znajdowało się płytkie, ciepłe morze.
PAP-PS |
|
Tyranozaur był bardziej hieną niż lwem |
|
|
|
|
24.02.2011r. - PAP
Groźny tyranozaur był przede wszystkim padlinożercą, a nie drapieżnikiem - przekonują amerykańscy naukowcy na łamach pisma "Public Library of Science ONE".
Tyranozaury nie uprawiały wyłącznie drapieżnictwa, ale również padlinożerstwo. Wynika to z faktu, że zbyt licznie występowały. Taki jest wniosek amerykańskich paleobiologów, oparty na najnowszych szacunkach liczby szkieletów tyranozaurów odkopanych we wschodniej Montanie. Jest to kolejny głos w gorącej debacie na temat zwyczajów tyranozaurów.
"Nasz cenzus wskazuje, że liczba tyranozaurów była bardzo wysoka w porównaniu z liczbą roślinożernych edmontozaurów, uważanych za ich ofiary - wyjaśnia Jack Horner z Museum of the Rockies. - Oznacza to, że tyranozaur nie był gepardem, nie był lwem. Był raczej rodzajem hieny".
Jak wyjaśnia Mark B. Goodwin z University of California w Berkeley, zazwyczaj liczebność drapieżnika wynosi jedną trzecią lub jedną czwartą liczebności jego ofiar. W przypadku padlinożerców, takich jak hieny, liczebność może być dwukrotnie wyższa niż drapieżników, ponieważ korzystają one z bardziej zróżnicowanych źródeł pożywienia.
Horner podaje przykład afrykańskiej równiny Serengeti. Dieta geparda jest związana z jego sposobem polowania, polegającym na ściganiu ofiary, która szybko ucieka. Gepard nie zje żółwia. Hiena wręcz przeciwnie - zje i żółwia, i wszystko inne, co schwyta lub co jest już martwe.
Nie tak dawno na łamach "Proceedings of the Royal Society B" brytyjscy naukowcy bronili wręcz przeciwnych wniosków. Ich zdaniem, padlinożerstwo nie byłoby efektywną strategią zdobywania pożywienia w przypadku tyranozaura. Według badaczy, tyranozaur-padlinożerca przegrałby konkurencję z licznymi małymi dinozaurami, które szybciej odnajdywałyby padlinę i zjadały ją nim zjawiłby się tyranozaur.
PAP |
|
|
Największy niedźwiedź pochodził z Ameryki Południowej |
|
|
|
|
28.02.2011r. - PAP
Szkielet olbrzymiego niedźwiedzia z Ameryki Południowej przebadali naukowcy z Argentyny i Stanów Zjednoczonych. Dzięki temu można było ustalić rozmiary i wagę zwierzęcia - informuje serwis National Geographic.
Niedźwiedź ważył 1 tys. 600 kg, a kiedy stanął na tylnych łapach, mierzył 3,4 m wysokości. Dla porównania, największy z żyjących w naszych czasach niedźwiedzi, niedźwiedź polarny zastrzelony w XIX w. na Alasce, ważył niecałą tonę.
Niedźwiedź południowoamerykański żył 2 mln-500 tys. lat temu. Był prawdopodobnie najgroźniejszym mięsożercą na obszarze swego występowania.
Szkielet odkryto jeszcze w 1935 r. w Argentynie. Teraz został ponownie przebadany przez naukowców argentyńskich i amerykańskich.
Dzięki pomiarowi kości ramieniowej, zespół mógł ustalić rozmiar reszty ciała. Naukowcy odkryli, że szkielet należał do samca, który w trakcie swojego życia odniósł kilka poważnych ran.
Co ciekawe, w toku ewolucji u niedźwiedzi z Ameryki Południowej zmniejszyła się wielkość ciała. Z kolei u ich kuzynów w Ameryce Północnej wystąpiło odwrotne zjawisko.
Zdaniem naukowców, w Ameryce Południowej możliwą przyczyną tego procesu był brak konkurencji ze strony innych drapieżników oraz stopniowe przechodzenie na wszystkożerność.
Z kolei w Ameryce Północnej groźnymi konkurentami niedźwiedzi były smilodonty (tygrysy szablozębne), dlatego większa masa ciała miała duże znaczenie. Ponadto, do diety mięsożernej w Ameryce Północnej mogło zachęcać rozprzestrzenienie się tzw. megafauny - wielkich leniwców, mamutów, wielbłądów.
"Mieliśmy tu prawdziwą Afrykę - mówi jeden z badaczy, Blaine Schubert z East Tennessee State University. - I wszystko znikło".
Artykuł z wynikami badań opublikowano na łamach "Journal of Paleontology".
PAP-KRX |
|
Dinozaur z serca Antarktydy |
|
|
|
|
21.02.2011r. - PAP
Na Antarktydzie odkryto skamieniałość niewielkiego dinozaura, należącego do nieznanego wcześniej gatunku - informują naukowcy za pośrednictwem serwisu Discovery News.
Skamieniałość półtorametrowego dinozaura odkrył wraz z kolegami William Hammer z Augustana College (USA) na Górze Kirkpatricka (ang. Mount Kirkpatrick), na wysokości 4 tys. metrów n.p.m.
Dinozaur żył na Antarktydzie około 190 mln lat temu, kiedy na porośniętym lasami kontynencie panował umiarkowany klimat.
Hammer odkrył nowy gatunek w tym samym miejscu, w którym w 1990 r. znalazł skamieniałość pierwszego dinozaura z Antarktydy, prawie siedmiometrowego kryolophosaurusa.
Najnowsze znalezisko naukowiec zalicza do ornithischianów, dinozaurów spokrewnionych z ptakami. Dały one początek większym dinozaurom, takim jak stegozaury, ankylozaury i dinozaury kaczodziobe.
"Nie wiem nawet, czy znaleźliśmy głowę. Mamy kości nóg i stopy. Zajmie nam jeszcze rok dojście do ładu z tym, co mamy" - opisuje Hammer.
Nowe znalezisko pozwoli na wypełnienie luk w obrazie ewolucji antarktycznych dinozaurów oraz środowiska, w którym żyły.
Jak wyjaśnia Thomas Holtz, profesor geologii z University of Maryland, takie dinozaury były jak dzisiejsze króliki - niewielkie, szybkie i występowały powszechnie. "Prawie nigdy nie pokazuje się ich na filmach ani nie robi na ich wzór plastikowych zabawek, a jednak to z nich wyodrębniły się wielkie dinozaury roślinożerne" - dodaje.
Poszukiwanie skamieniałości na Antarktydzie jest skrajnie trudnym przedsięwzięciem. Naukowcy mają jedynie trzymiesięczne "okno", w którym muszą dotrzeć na miejsce i zdążyć powrócić, żeby nie zastała ich ciężka zima.
Ostatnio Hammer i pozostali naukowcy przez dwa miesiące badań musieli mieszkać w obozowisku na lodowcu, a do stanowiska paleontologicznego docierali śmigłowcem.
Źródło: PAP |
|
|
|
|
|
|
Strona 1 z 9 |
|
|
